- ความเดิมตอนที่แล้ว - คุณ คุณจริงๆ ด้วย
ไม่นะ ใครก็ได้ช่วยด้วย
เพนกวินเป็นคนฆ่าบรรณารักษ์
ผมไม่ได้อยากฆ่าเขา ผมอยากจะทำลายเขา
นายสัญญาว่าจะพาเจอโรมกลับมา พวกเขาอยากเห็นหน้าเจอโรม
- เตรียมพบกับพระผู้ไถ่ของพวกนาย -เราคือเจอโรม!
ได้รับข้อความแล้วสินะ เราไม่ทำงานให้นายแล้ว
- ฉันจะฆ่าแก - งั้นนิกม่าก็ไม่รอดนะ
พวกมันจับตัวเอ็ดไป
ครั้งสุดท้ายที่ฉันแบบว่า เอ่อ มีชีวิต ฉันกำลังจะฆ่าบรูซ เวย์น
หน้าฉันหายไปไหน
- อะไร - ออสวอลด์
- นายอยู่ที่ไหน - ที่เคน เคมิคอลส์ เร็วๆ หน่อยนะออสวอลด์ ได้...
คืนนี้ ก็อตแธมภายใต้ความมืดมิด เราจะไม่มีกฎหมายใดๆ
และเมื่อเช้าวันใหม่มาถึง พวกนายจะได้รู้สึกเหมือนเกิดใหม่
เขาอยู่ที่โรงไฟฟ้าฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ
จับพวกบ้านั่นไปขังไว้
เราต้องรีบหาตัวเจอโรม
เฮ้ย ระวัง!
เก่งนักใช่มั้ย
เจอโรมอยู่ที่ไหน มันอยู่ไหน
อยู่ที่ไหนเหรอ มองไปรอบๆ สิ เขาอยู่ทุกๆ ที่นั่นแหละ
หมอบลง
เอาตัวไป
คืนนี้ ก็อตแธมได้ลืมตาตื่นแล้ว
[ก็อตแธม]
จำไว้นะ เอ็ดต้องปลอดภัยเท่านั้น
คนที่จับเอ็ดไปจะต้องชดใช้ แต่เราต้องได้ตัวเขาคืนก่อน
เอ็ด เอ็ดเวิร์ด
เอ็ด
นายโอเคใช่มั้ย
- ไม่มีใครทำอะไรนายใช่มั้ย - ผมปลอดภัยดี ออสวอลด์
นายต้องปลอดภัยอยู่แล้ว
พวกมันอยู่ไหน
ใครมันบังอาจมาแตะต้องนาย
ผมอยู่ที่นี่คนเดียว
นายหนีมาได้สินะ
นายหนีมาสินะ เก่งมาก เจ้าเอ็ด
- คุณพาใครมาด้วยอีกรึเปล่า - อะไรนะ เปล่า ทำไมเหรอ
แค่อยากรู้ว่าต้องเติมกระสุนรึเปล่าไง
ฉันไม่เข้าใจ
ผมรู้ เรื่องนี้ถึงได้สนุกไง
ขอโทษทีนะ แต่... มันเกิดอะไรขึ้น นายไม่ได้โดนลักพาตัวเหรอ
ลักพาตัวตัวเองนี่นับมั้ยล่ะ
จำรถคันนี้ได้มั้ย
ไม่ได้ก็ไม่แปลก เพราะนายไม่ได้ลงมือเอง
รถคันนั้นเป็นของอิซาเบลล่า
เอ็ด ฉันไม่รู้ว่านายได้ยินอะไรมา...
ฉันรู้ว่าเป็นฝีมือนาย ออสวอลด์
อิซาเบลล่าเป็นทุกอย่างของฉัน และเธอพรากเธอไปจากฉัน
ฉันเลยพรากทุกอย่างของนายไปบ้าง
อ๋อ ยังไม่ทุกอย่างสิ
นายยังมีลมหายใจอยู่ แต่มันจะจบลงในคืนนี้แหละ
ประกาศ ถึงชาวเมืองทุกท่าน อยู่ให้ห่างบริเวณถนน
ดูเหมือนก็อตแธมจะเจอวันพิพากษา เร็วกว่าที่คิดนะ
ถ้าสถานการณ์แย่ลงกว่านี้ เราอาจต้องยื่นมือเข้าไป
เมืองนี้คงทนได้อีกสักพักแหละ ให้โอกาสพวกตำรวจหน่อย
ศรัทธาที่คุณมีต่อเขาช่างน่าประทับใจ
และสุ่มเสี่ยงด้วยเช่นกัน
มีรายงานว่ามีการก่อจลาจล ที่ฝั่งตะวันตกของเมือง
เช่นเดียวกับฝูงโจรในเขตรอบนอก
พวกสาวกของลัทธิ เข้ายึดแอนเดอร์สพาร์ก
โบสถ์ก็อตแธม สวนสัตว์
โอเค ส่งกำลังพลไปที่ฝั่งตะวันตก
ให้พวกนั้นใส่ชุดปราบจลาจลด้วย
- เรื่องเจอโรม วาเลสก้าล่ะ - ยังไม่มีเบาะแสค่ะ
แจ้งผมทันทีที่เจอเขานะ
โอเค รับทราบ
คืนนี้เราจะไม่มีไฟใช้ ถ้าโชคดี เราอาจจะได้ไฟฟ้ากลับมาพรุ่งนี้
เรื่องมันชักลุกลามขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่พวกลัทธิ
ชาวเมืองหลายคนก็ไปร่วมกับเจอโรม
ส่วนคอบเบิ้ลพอตก็หายหัวไปเลย
โทรไปศาลากลางแล้ว แต่ไม่มีคนอยู่สั่งการ
แต่จริงๆ แบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้
เราต้องหาตัวเจอโรมให้เจอ เขาเป็นแกนนำของพวกนี้ ถ้าเราได้ตัวเขา
บางทีเรื่องอาจจบเร็วขึ้น
แล้วเราจะไปหาตัวเขาได้ที่ไหนล่ะ
เมืองนี้แทบจะลุกเป็นไฟแล้ว
มันบอกว่าอยากจมเมืองนี้ ลงสู่ความมืดมิด
ผู้คนจะได้ทำสิ่งที่อยากทำ ถูกมั้ย
มันไม่ยอมพลาดความสนุกแน่
- มันต้องการอะไร - ลูกหมามั้ง
ฉันจะไปรู้ได้ไง ฉันไม่ได้คุยกับมันสักหน่อย
- นายเปล่า แต่ลีคุยนี่ - ว่าไง
แต่พ่อฉันมาปรากฎตัวนะ ฉันเห็นกับตา
เปล่า หมอนั่นเป็นคนที่ฉันเจอในอินเดียน ฮิลล์
เขาปลอมตัวเป็นคนอื่นได้
คืองี้นะ ออสวอลด์ จะพูดยังไงดี
วิญญานไม่มีจริงโว้ย
แล้วศพพ่อฉันล่ะ
- นายขุดเขาขึ้นมาจากสุสานเหรอ - ใช่
ไม่ต้องห่วง เขาหลับสบายแล้ว
ฉันวางศพเขาอย่างนุมนวลลงในถังขยะ...
ที่อยู่หลังร้านอาหารจีน
ฉันเข้าใจที่นายโกรธ ฉันไม่เคืองด้วยซ้ำ
แต่การฆ่าฉันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง
แปลว่านายยอมรับแล้วสินะว่าฆ่าอิซาเบลล่า
- ก็ได้ อยากได้แบบนั้นใช่มั้ย - ใช่
ฉันยอมรับ ฉันสั่งให้ฆ่าหล่อน
แต่รู้มั้ย นายควรขอบคุณฉันด้วยซ้ำ
เพราะเราต่างก็รู้ดีว่าจะเป็นยังไงถ้าฉันไม่ทำ
ใช่ ฉันจะได้ใช้ชีวิตกับผู้หญิงที่ฉันรักไง
ฉันจะได้มีความสุข
ไม่หรอก เอ็ด นายจะฆ่าเธอต่างหาก
เหมือนที่นายฆ่าแฟนเก่านายไง นายอดใจไม่ได้หรอก
แล้วหลังจากนั้น นายก็จะเกลียดตัวเอง
ไม่มีใครรู้อนาคตหรอก
ฉันทำไปเพราะความรัก
- อะไรนะ - ฉันทำแบบนั้นเพราะฉันรักนาย
- ฉันอยากให้นายรู้ - หุบปากน่า!
รักคือการเสียสละ
คือการสร้างความสุข และคิดถึงใจอีกคนมากกว่าตัวเอง
- เอ็ด ได้โปรด - เอาจริงๆ มั้ย ออสวอลด์
นายคงยอมสละทุกคน เพื่อให้ตัวเองรอด รวมถึงฉันด้วย
ทีนี้ ถ้านายเงยหน้าขึ้นไป
นายก็จะเห็นถังที่ใส่น้ำกรด ชนิดกัดกร่อนรุนแรง
ซึ่งถูกตรึงให้อยู่กับที่ด้วยโซ่นั่น
พอน้ำแข็งละลาย โซ่ก็จะหย่อน น้ำกรดก็จะไหลลงมา นายน่าจะเดาที่เหลือได้นะ
เอ็ด ขอร้องล่ะ ฉันขอร้อง ฉันเปลี่ยนได้นะ
นายพูดถูกแล้ว พูดถูกเป๊ะเลย
การที่ฉันรักนายได้คือหลักฐานไง
ให้โอกาสฉันเถอะ
นายก็รู้ดีพอๆ กับฉัน
ว่าคนใกล้ตายจะพูดอะไรก็ได้เพื่อเอาชีวิตรอด
และนายไม่เปลี่ยนหรอกเพราะมันเป็นสันดาน
ตอนแรก ฉันว่าฝากนายไปทักทายอิซาเบลล่า
แต่คิดอีกที นายคงไม่ได้ไปสวรรค์หรอก
ลาก่อน ออสวอลด์
เอ็ด เอ็ด เอ็ด!
- โอเค ฉันคงช่วยคุณได้แค่นี้ - ขอบคุณครับ
ช่วยคนเป็นไงบ้าง
เรามีคนไข้จากรพ. ก็อตแธมเยอะมาก
คุณต้องการอะไร
ตอนที่เจอโรมฟื้น เขาพูดอะไรบ้าง
เขาว่าอยากได้หน้าคืน
ไม่สิ ผมหมายถึง เขาได้พูดอะไรเรื่องที่ที่จะไปมั้ย
- เขาวางแผนอะไร - แค่อัพเดทชีวิต
อย่างเรื่องชุบชีวิต เรื่องลัทธิ
ถามว่าคุณกับฉันยังคบกันอยู่มั้ย
ฉันเลยบอกไปว่าคุณฆ่าสามีฉันในวันแต่งงาน
เขาคิดว่ามันตลกดี
ตอนเจอเขาแล้วคุณลองชวนคุยเรื่องนั้นก็ได้นะ
เขาไม่ได้พูดเรื่องแผนการ
เขาพูดถึงกาลาแวน คืนที่ตัวเขาตาย
- แล้วก็พูดถึงเรื่อง... - อะไร
บรูซ เขาบอกว่าสิ่งสุดท้ายที่จำได้คือ เขากำลังจะฆ่าบรูซ เวย์น
โทรหาอัลเฟรด บอกว่าผมกำลังไป
- เดี๋ยวผมจุดเทียนเอง - ดีครับ ผมจะลงไปใต้ดิน
ดูว่าเครื่องปั่นไฟเก่า ยังมีไฟเหลืออยู่มั้ย
ใครมันโทรมาตอนนี้นะ
อัลเฟรด
แหมๆ
นายนี่โตขึ้นเยอะเลยนะ
- คุณโอเคนะ - ผมไม่เป็นไรครับคุณหนู ไม่เป็นไร
บ้านสวยดีนี่หว่า เช่าอยู่เหรอ
- นายต้องการอะไร - ดูคำพูดคำจา
วัยรุ่นก็แบบนี้ ใช่มั้ย
โอ้ ฉันยังจำสมัยนั้นได้อยู่เลย
อารมณ์แปลกใหม่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย
อยากจะเชือดทุกคนที่เห็นหน้า
เฮ้ย ส่งมานี่
รู้มั้ย ฉันไม่เข้าใจรสนิยมของพวกเศรษฐีจริงๆ
มันไม่มีค่าอะไร พ่อฉันซื้อมาจากตลาด
- ฉันแค่เก็บไว้ดูต่างหน้า - พยายามได้ดี
โอ๊ะ มันหนักเอาเรื่องเลย เดาว่าคงแพงน่าดู
- คงเสียดายน่าดู ถ้า... - ไม่ อย่านะ!
แข็งกว่าที่คิดแฮะ ยังไงก็เถอะ
โธ่ ให้ตายสิ!
- ฉันถามว่า นายต้องการอะไร - อ๋อใช่ โทษที
พอดีนิสัยเก่ายังแก้ไม่หาย
ที่ฉันมาที่นี่ก็เพื่อจะฆ่านาย
- เพราะอะไร - มันก็...
แค่จำได้ว่าเป็นสิ่งที่อยากทำก่อนตายน่ะ
แล้วมันก็กวนใจฉันตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา
ความคิดที่ว่าจะได้เอามีด เชือดคอขาวๆ ของนาย
มันคงทำให้ฉันโล่งขึ้นมั้ง
นายว่าไงล่ะ หืม
- อย่าได้... - ฉันจำคืนนั้นได้
ตอนที่นายจับฉันเป็นตัวประกัน นายแสดงได้ตื่นตามาก
- ขอบใจ ดีใจที่มีคนชอบผลงาน - แล้วนายจะฆ่าฉันที่นี่งั้นเหรอ
น่าผิดหวังกว่าที่คิดนะ
ก็ได้ หมายความว่าไง
นายปูเรื่องราวมาตั้งเยอะ แถมยังฟื้นคืนชีพ
แล้วก็ดับไฟในเมืองก็อตแธม
ถ้าฆ่าฉันตรงนี้ โลกก็จะไม่ได้เห็น...
พรสวรรค์เหรอหรือสไตล์หรือลีลา
พูดมาเลยไอ้น้อง บอกมาสิ พี่รับได้
- ฉันคือบรูซ เวย์นนะ - เออ ฉันรู้
ฉันเป็นชนชั้นสูงที่นี่
บริษัทของฉันคือเครื่องจักร ที่หมุนฟันเฟืองของก็อตแธม
การฆ่าฉันมันควรมีความหมาย!
แต่จะไม่มีใครได้เห็นเลยเนี่ยนะ
นายจะบอกว่าฉันต้องการคนดูเหรอ
ฟังนะ ฉันรู้ว่านายแค่จะยื้อเวลา เพื่อหาทางหนีรอด
แต่ที่นายพูดมันก็มีประเด็น
มาเถอะเด็กๆ เราจะไปเปิดการแสดงที่อื่นกัน
บังเอิญฉันรู้จักที่ดีๆ ซะด้วย มาเถอะ
นายไม่ต้องไปหรอก ไอ้ลุง
เจ้าชายแห่งก็อตแธม ควรได้ตายอย่างยิ่งใหญ่
แต่พ่อบ้านเหรอ ไม่ต้องหรอก ฆ่าเขาซะ
- ไม่! - บรูซ!
คุณหนูถูกฝึกมาเพื่อเรื่องนี้ คุณหนูเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว
เราต้องได้เจอกันอีก
อดทนไว้พ่อหนุ่ม อดทนไว้
แสดงความรักกันแปลกดีจัง มาเถอะน่า
อย่าให้เลือดเปื้อนโซฟาล่ะ ฉันชอบโซฟาที่นี่
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที ช่วยด้วย!
- ช่วยด้วย - ฮัลโหล
ทางนี้
โอ้ ขอบคุณสวรรค์
ไม่มีเวลาแล้ว รีบตัดเชือกเร็วเข้า
รถนี่มาทำอะไรตรงนี้
ช่างรถเถอะ ตัดเชือกเร็วเข้า
เฮ้ คุณหน้าตาคุ้นๆ นะ
เออใช่ บังเอิญฉันเป็นนายกของก็อตแธม
เพราะงั้นช่วยฉัน แล้วฉันจะตบรางวัลให้อย่างงาม
คุณพระ ใช่จริงๆ ด้วย นายกของก็อตแธมตัวเป็นๆ
เออสิวะ ทีนี้ก็เลิกยืนเฉยๆ แล้วช่วยฉันสักทีสิ
ไม่... ไม่รู้สิ คุณไปทำอะไรมาล่ะ
อะไรนะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะตาย เพราะต้องคุยกับไอ้โง่นี่
- ตัดเชือกเถอะน่า - โอเค โอเค โอเค
โอ้พระเจ้า
- เร็วเข้า - ครับ
ก็ได้! เข้ามาเลยสิวะ มัวรออะไรอยู่
อยากรีบตายรึไง ตาแก่
- ใครจะฆ่ามัน ใครจะเล่นมันดี - ฉันจัดการเอง
พวกนายทั้งสามคนเลยก็ได้
โดนเจ้านายทิ้งไว้เก็บกวาดใช่มั้ย
นาย พ่อหนุ่มปืนกลในชุดเกราะ
แน่จริงก็ยิงฉันให้พรุนเลยสิ
แล้วคนที่ถือชะแลงข้างโซฟานั่นล่ะ
จะฟาดกระโหลกฉันเหรอ
แล้วนายล่ะ พ่อหนุ่มถืออีโต้
มาเร็วคนสวย อย่าเหนียมอาย แม่นายยังไม่อายเลย
- บ่นพึมพำกับใครวะ ตาแก่ - ฉันไง
- บรูซอยู่ไหน - เจอโรมมันจับเขาไป
อย่านะ ได้โปรด อย่า
เล่นมันเลย ทุบหัวเธอ
เล่นยัยแก่นั่นเลย เร็วเข้า หมอนั่น ออกแรงที่หลังหน่อย
แหม อุ่นเครื่องได้ดีทีเดียว
ว่าไง บรูซ แวะไปสนุกกันก่อนเปิดงานดีมั้ย
บุลล็อคกำลังดึงข้อมูลอยู่
คุณบอกว่าบรูซหลอกล่อเจอโรม ให้ฆ่าเขาต่อหน้าฝูงชน ใช่มั้ย
ใช่ เขาพยายามซื้อเวลาให้ตัวเอง
ผมคงภูมิใจมากถ้าผมไม่ได้มัวแต่กลัวแบบนั้น
เมืองนี้เสียสติกันอีกแล้ว
- เข้าไป - โอ้ย เงียบน่า
ลูกสมุนของเจอโรม ยึดสถานที่ในเมืองไปหลายที่
แค่จะหาผู้ชมน่ะไม่อยากหรอก คำถามคือที่ไหน
ได้มาแล้ว
พวกมันอยู่ที่แอนเดอร์สพาร์ก ที่โบสถ์ สวนสัตว์
มีปักหลักที่แปลงพืชฮิลล์ไซด์
ที่ศาล แล้วก็ที่คณะละครสัตว์
เจอโรมโตมาในคณะละครสัตว์
ให้หน่วยจู่โจมและกำลังพลที่เหลือไปเจอเราที่นั่น
ไว้โทรเรียกระหว่างทาง ไปกันเถอะ
พูดตามตรงเลยนะ บรูซ แกเป็นตัวตลกที่เศร้าเป็นบ้า
แต่เรื่องนั้นแก้ได้
เออ อย่าร้องน่า โตๆ กันแล้ว
ยิ้มวันละนิด จิตแจ่มใสนะ
เกบ เราต้องหาตัวเอ็ด นิกม่า แล้วฆ่ามันซะ
เกบ นายหายหัวไป...
ลูกน้องนายหนีไปหมดแล้ว แล้วตะกี้นายพูดว่าไงนะ เรื่องนิกม่า
ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่เราซะแล้ว ที่อยากฆ่าหมอนั่น
เอาล่ะ มันอยู่ไหน โทษที ไม่ได้ยินเลยว่ะ
- มาทำอะไรในบ้านฉัน - อะไรก็ได้ที่เราอยากทำ
นายจบเห่แล้ว ออสวอลด์
- นิกม่าอยู่ไหน - ฉันไม่รู้
- คิดสิ - อะไรนะ
ฉันบอกให้คิดไง
อ๋อ ฉันได้ยินแล้ว ฉันแค่แปลกใจที่นายรู้จักคำนี้ด้วย
ไหนๆ ก็พูดเรื่องคำแล้ว นายมีคำพูดอะไรจะสั่งเสียมั้ย
แบ็บส์บอกว่าห้ามฆ่า จนกว่าจะได้ตัวนิกม่านะ
ฉันไม่ได้ทำงานให้บาร์บาร่า คีน
เลิกทำเป็นใช้สมองเถอะ ไอ้ตัวใช้แรงงาน
ใช่ นายเคยเป็นคนสำคัญของก็อตแธม แต่ยุคนั้นมันจบไปแล้วโว้ย
จำตอนที่ฉันเอามีดปักหลังแม่นายได้มั้ย
เจ็บปวดมากเลย ใช่มั้ยล่ะ
แม่นายคร่ำครวญ เลือดไหลเป็นทาง ในขณะที่นายกอดเธอไว้จนสิ้นใจ
- แต่นายก็ไม่เคยได้ทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ - แค่ยังหรอก
ไม่มั้ง นายมีโอกาสฆ่าฉันไปแล้ว
เพราะงั้น เลิกยุให้เรากัดกันเองได้แล้ว
เราจะพาเขาไปด้วย
อ๋อ นี่คิดว่าฉันจะยอมไปกับนายง่ายๆเหรอ...
- รู้ใช่มั้ยว่านายต้องแบกเขาไปนะ - บ้าเอ๊ย ลืมคิดไป
โอ้ พลาดซะแล้ว
นายวางแผนอะไรไว้
คนพวกนี้ไม่ต้องใช้แผนหรอก พวกเขาแค่อยากได้ข้ออ้าง
แม่ที่ฝันอยากจะบีบคอลูกตัวเอง
สามีที่อยากจะเอามีดจ้วงภรรยา
ทั้งหมดที่พวกเขาต้องการ คือรอคนมาบอกว่า "ลงมือสิ"
"ฆ่ามันเลย ไม่สำคัญหรอก ไม่แม้แต่น้อย"
เฮ้ยๆ ฉันชอบเกมนี้
- หนึ่งคนครับ - ได้เลย
ไม่ๆ ไม่นะ ได้โปรด อย่านะ โอ้ พระเจ้า
แกหนีไม่รอดแน่
ก็รอดมาแล้วนี่ไง ทีนี้เงียบก่อน ของมันต้องใช้สมาธิ
แค่พวกที่โดนล้างสมองไม่กี่คน ยึดเมืองนี้ไว้ได้ไม่นานหรอก
อ๋อเหรอ
งั้นจะมีความหมายอะไร
ประเด็นก็คือ คนพวกนี้ที่แกเห็น
ที่จี้ปล้นและลงมือเข่นฆ่า
คือพวกเดียวกับที่ล้างรถ เสิร์ฟกาแฟ
หรือพวกที่คอยเก็บขยะ
แล้วพอไฟดับปุ๊บ เกิดอะไรขึ้นล่ะ
พวกนั้นก็แสดงตัวตนจริงๆ ออกมาไง
เห็นได้ชัดว่าพวกนี้ อยากเอามีดเชือดคุณหนูอย่างนาย
แล้วอาบเลือดคนรวยอย่างนาย นั่นแหละประเด็น
ไม่จริงหรอก ก็อตแธมยังไม่สิ้นคนดี
เช่นใครล่ะ พวกขี้ขลาดที่ล็อคประตู แล้วมุดหัวอยู่ใต้เตียงเหรอ
ยอมรับเถอะไอ้หนู ก็อตแธมไม่มีฮีโร่
- อย่า อย่า - เฮ้ย หยุดนะ
ขี้โกงนี่ มันผลักฉัน นายก็เห็น
แกอยากฆ่าคนใช่มั้ย งั้นเรามาเริ่มกันเลย มาสิ!
- นายนี่มันน่าเบื่อจริง บรูซ - ไม่นะ!
[คนโง่ตกน้ำ]
- โทษทีว่ะ - เฮ้ย
เจ็บมั้ยล่ะ
ก็คันๆ นะ นายลองสิ
พอแล้ว พอแล้ว
เอาล่ะ โอ้เอ้มานานพอแล้ว ถึงเวลาของโชว์จริงๆ สักที
- กำลังเสริมหายหัวไปไหนล่ะ - อีกสองนาทีจะมาถึง
มาช้าเพราะเจอจลาจลอีกกลุ่ม ที่ฝั่งตะวันตก
- แต่เรารอไม่ได้แล้วนะ - ก็ได้
งั้นเราจะเข้าไปช่วยบรูซ แล้วพาเขาไปอยู่ที่ปลอดภัย
- แล้วค่อยไปรวบตัวเจอโรม พร้อมมั้ย - ไม่พร้อม
เรารู้ทุกคนมาที่นี่ทำไม เจอโรมของทุกท่าน มาแล้วครับ!
ขอบคุณ ขอบคุณ มารวมตัวกันทางนี้
โชว์กำลังจะเริ่มแล้ว
ส่งเสียงหน่อย
เร็วสิวะ
หุบปากโว้ย!
ค่อยดีขึ้นหน่อย
เอาล่ะ ฉันว่าเราคงเห็นพ้องกันว่า คืนนี้เราประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง
เราถล่มเมืองที่น่าสังเวชนี่จนไม่เหลือซาก
ดังนั้น วิธีที่จะขอบคุณเหล่าแฟนๆ ผู้คลั่งไคล้ได้ดีที่สุด
ในฐานะที่ฉันเป็นพระผู้ไถ่บาปก็คือ
ขอเชิญพบกับ...
คนคุมโว้ย
ขอเชิญพบกับไคลแมกซ์ของงานเลี้ยงนี้
คุณชายผู้มั่งคั่งแห่งก็อตแธม
บรูซ เวย์น
เอาล่ะ นายคิดว่าไงล่ะ บรูซ
เราจะปิดงานแบบ "ปังๆ" ดีมั้ย หรือให้แจ๋วกว่านั้นคือ แบบ "บึ้มๆ"
บึ้มเลย บึ้มเลย บึ้มเลย
ได้เลย
มีอะไรอีก
สับเป็นหมื่นๆ ครั้ง แฟนตาซีดี ฉันชอบนะ
แจ๋ว
ตอกมันเลย
เอาล่ะทุกคน อันนี้เรื่องสำคัญ
นี่ไม่ใช่การแสดง เอาไปเลียนแบบที่บ้านได้
ลองกับคนในครอบครัวก็ดี
- พร้อมรึยังพวก - พระเจ้าช่วย
หน่วยจู่โจมมาถึงแล้ว กำลังบุกเข้ามา
ผู้หมวดกอร์ดอน มาทันปิดงานแบบจัดเต็มพอดี
ทุกคนอย่าขยับ
ไปหาเขา ผมจะไปหาเจอโรม
แหม จนได้สินะ
ดูเหมือนฉันจะประมาทเธอไปหน่อย บาร์บาร่า
ความสวยมันหลอกตาไง
เป็นไงบ้างล่ะ
ปะติดปะต่อเรื่องที่ฉันฆ่าบรรณารักษ์ แล้วก็ปั่นหัวเขาให้ทรยศฉัน
เอาจริงๆ นะ มันไม่ได้ยากอะไรเลย
แล้วก็รวมหัวกันทำลายทุกอย่าง ที่ฉันสร้างมา แล้วค่อยฆ่าฉันสินะ
ประมาณนั้นแหละ
แหม ที่รัก เธอนี่ยิ่งกว่าหมูในอวยอีก
ขอให้เธอมีความสุขกับเก้าอี้ที่หัวโต๊ะแล้วกัน
รู้มั้ย โต๊ะนั่นถ้าจะให้พูด ก็มีแต่พวกตาแก่ใกล้ฝั่ง
แต่ก็นะ มันเปลี่ยนกันได้
แล้วทีนี้พอเธอได้สมใจอยาก เธอก็ไม่ต้องใช้เอ็ดอีกแล้วสินะ
แหมๆ ไม่ทันไรก็หักหลังกันเองซะแล้ว
รู้มั้ย ฉันมองว่า...
มันคือการร่วมธุรกิจชั่วคราว และเราก็หมดธุระกันแล้ว
แปลว่าถ้าฉันช่วยหาตัวเอ็ด ฉันก็อาจพอมีโอกาส
แต่ถ้าไม่ ฉันก็โดนเชือด
- แบบนั้นสินะ - ใช่จ้ะ
โอ้ บรูซ ไปหลบอยู่ที่ไหนเอ่ย
ออกมาเถอะน่า ฉันไม่ทำร้ายนายหรอก
บรูซ ที่รัก
บรูซซี่
นายทำโชว์ฉันพัง บรูซ
ยิ่งนายมาซ่อนแบบนี้ ฉันจะยิ่งโกรธกว่าเดิมนะ
ฉันไม่ได้หนีมาซ่อน
ฉันตั้งใจให้นายตามมาต่างหาก
นายจะต้องชดใช้สิ่งที่นายทำ
นายต้องโทรหาเอ็ด บอกเขาว่านายยังมีชีวิต
บอกเขาว่า... โอ้ย ช่างมันเถอะ แต่หาตัวเขาให้เจอ
- ทำไมไม่โทรหาเขาเองล่ะ - เพราะหมอนั่นไม่โง่ไง
เขารู้แล้ว ว่านายไม่ได้เป็นเจ้าพ่อ ของโลกใต้ดินอีกต่อไปแล้ว
แล้วก็เรื่องที่เขาหมดประโยชน์แล้วด้วย
ถึงเวลาที่พวกเราจะปกครอง
อย่าว่ากันนะ แต่รู้สึกว่าฉันคงต้องปฏิเสธ
- ฉันขอห้านาที เดี๋ยวมันได้เปลี่ยนใจแน่ - ฉันขอแค่สามพอ
- ทำไมเป็นคนแบบนี้ - อะไร
- หักหน้าฉันต่อหน้าคนอื่นเนี่ย - ฉันแค่จะบอก...
พวกเธอหุบปากได้มั้ย
ส่งตัวนิกม่ามา รักษาชีวิตไว้ ตัวเลือกมีอีกตั้งเยอะแยะ จริงมั้ย
เป็นอะไรไปล่ะ
นายทำหน้าแปลกๆ นะ ปกติก็แปลกอยู่แล้วด้วย
- เธอพูดถูก ฉันน่าจะอยากให้เขาตาย - "น่าจะ" เหรอ
ออสวอลด์ นายรักเขาแต่เขาหักหลังนาย
ที่จริงฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าฉันรักเขา
- ฉันไม่รู้เลย - เรื่องอะไร
เอ็ดพูดถูก ฉันคิดเองว่าฉันรักเขา
เพราะไม่ใครเคยมีใครใส่ใจฉันนอกจากแม่
แต่ฉันก็ฆ่าอิซาเบล
ฉันมั่นใจว่าหล่อนชื่ออิซาเบลล่า แต่พูดต่อเถอะ
เพราะฉันอยากครอบครองเขา เอ็ดบอกว่ารักคือการเสียสละ
ฉันควรจะเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อเขา
ตอนนั้นฉันทำไม่ได้
แต่ตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว
ฉันจะไม่โทรหาเอ็ด
ฉันจะไม่ยอมให้เธอทำร้ายเขา
แปลว่านายยอมตาย แทนที่จะช่วยหาตัวคนทรยศสินะ
ใช่เลย มันบ้าเนอะว่ามั้ย
ใช่ มันบ้ามาก
เหมือนนายจะไม่ได้ฉลาดอย่างที่ตัวเองคิดนะ
เขาไม่ยอมขายนายจริงๆ
พวกเธอร่วมมือกันนี่เอง แต่ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่ได้ต้องการแค่ทำลายสิ่งที่นายมี
แต่ฉันอยากทำลายทุกสิ่งที่นายเชื่อมั่น
ฉันอยากให้นายตาย
โดยรับรู้ว่าตัวเองไม่มีปัญญารักใครได้
แต่ฉันก็รักได้ ฉันเพิ่งพิสูจน์ให้เห็น จริงมั้ย
แปลว่าฉันผ่านแล้วใช่มั้ย
- เอ็ด - ฉัน... ไม่รู้ว่ามันคือว่าอะไร
ต้องขอบอกเลยนะ นี่มันสนุกกว่าที่ฉันคิดไว้อีกว่ะ
- นายกับฉันน่าจะเข้าขากันได้ดีนะ - นายฆ่าอัลเฟรด
นี่เป็นเพราะเรื่องนั้นจริงดิ
พวกลูกคุณหนูนี่ติดพ่อบ้านแบบนี้ทุกคนมั้ยเนี่ย
- นี่เป็นเรื่องของการทำสิ่งที่ถูกต้อง - นายอยากเป็นฮีโร่นักใช่มั้ย
เอางี้ดีกว่า ฉันจะให้โอกาสนายได้สู้
มาเจอกันตัวต่อตัวดีกว่า พ่ออัศวินขี่ม้าขาว
มาสิ
ฮีโร่บ้านไหนเขาเล่นงานคนอื่นจากด้านหลังวะ
มาเลย เข้ามาเลย
ระบายออกมา แบบนั้น แบบนั้น
แบบนั้นแหละ ระบายออกมา
เอาเลยสิ แบบนั้น นั่นแหละ
เอาสิ เอาเลย เอาเลย
อัลเฟรด
คุณหนูบรูซ
ผมนึกว่าคุณตายแล้ว
คุณหนูสลัดผมทิ้งไม่ได้ง่ายๆ หรอกครับ
ระวังข้างหลัง
ข่าวเรื่องเจอโรมโดนจับแพร่ไปไวมาก
ข้างนอกเริ่มสงบลงแล้ว
ทันทีที่หมอเย็บหน้ามันเสร็จ เขาจะถูกส่งไปอาร์แคมเลย
นายอยากให้ฉันยิงมันล่ะสิ
ไม่ล่ะ เดี๋ยวมันก็คงฟื้นขึ้นมาอีก
ก็คงใช่
อย่างน้อยก็ไปโม้ได้นะว่าเคยต่อยคนจนหน้าหลุด
ไม่ธรรมดานะ จริงมั้ย
- จิม - โทษที ว่าไงนะ
มาเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวเช้า
ผมบอกเลยว่า
เมคอัพตัวตลกนี่น่ากลัวกว่า
บาดแผลในใจอีก คุณหนูบรูซ
ผมเคยบอกมั้ยว่าผมไม่ชอบตัวตลก
เอาล่ะ ไม่เกินสองสามวัน...
เดี๋ยวคุณก็หายดี ผมยืนยันได้เลย
อยากเล่าให้ผมฟังหรือยังล่ะ
ตอนที่เจอโรมจับผมไป ผมนึกว่าพวกมันจะฆ่าคุณแล้ว
แล้วอยากรู้มั้ยว่าผมคิดอะไร
ผมภูมิใจในตัวคุณมากกับการเติบโตของคุณ
ผมเกือบฆ่าเขาแล้ว อัลเฟรด
ใช่ แต่คุณหนูก็ไม่ได้ทำนี่ครับ คุณหนูควบคุมความโกรธตัวเองได้
มันไม่ใช่แค่ความโกรธ
ทุกสิ่งที่เจอโรมทำ
ทุกความเจ็บปวดที่เขาสร้าง
- ความรู้สึกอยากฆ่าเขา มันเหมือน... - จะเป็นเรื่องถูกต้อง
ใช่ เหมือนเป็นความยุติธรรม
มันมีเส้นแบ่งบางๆ ครับคุณหนู ระหว่างความยุติธรรมกับการล้างแค้น
ผมรู้ ถึงจะบางแต่ก็ยังมีอยู่
ใช่แล้วครับ
ผมรู้เส้นแบ่งอยู่ตรงไหน อัลเฟรด และผมไม่ได้ล้ำเส้นไป
- งั้นนั่นก็ถือเป็นกฏข้อแรก - หมายความว่าไง
ผมฝึกฝนคุณหนู เพื่อให้คุณหนูปกป้องตัวเองได้
ซึ่งก็เห็นแล้วว่าคุณหนูทำได้ จริงมั้ย
แต่เราฝึกทั้งหมดนี้ไปเพื่ออะไรล่ะ
คุณจะใช้มันยังไง
- ไม่รู้สิ - ผมก็ไม่รู้
แต่ถ้าคุณยังคิดจะสู้ต่อ คุณต้องตั้งกฎให้ตัวเอง
กฎที่คุณห้ามและไม่มีวันละเมิด
ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไร หรือเจอสถานการณ์แบบไหน
ผมจะไม่ฆ่า
พูดอีกครั้งสิ
ผมจะไม่ฆ่า
งั้นเรามาเริ่มกันเลย
เกือบไปแล้วนะ
เราเกือบจะสูญเสียก็อตแธมไปแล้ว
อีกไม่นาน เราจะเริ่มลงมือแล้ว และเราคงต้องเรียกใช้เธอ
ฉันทำการลบรอยแผลเป็นแล้ว เนียนเชียวล่ะ
- แล้วเธอพร้อมรึยัง - ครับ
แต่ผมยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าผมจะช่วยก็อตแธมได้ไง
อย่าห่วงเลย เธอเป็นแค่ ส่วนหนึ่งของแผนการเท่านั้น
คุณแน่ใจแล้วนะ
รู้ใช่มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาปฏิเสธ
ผมรู้ ไม่มีใครปฏิเสธสภาได้
- ลุงแฟรงค์ - สวัสดีจิม ไม่เจอกันนานเลยนะ
เอ็ด ฉันรักนาย
ฉันรู้ว่านายเชื่อฉันแล้ว
เพราะงั้นนายต้องฟังที่ฉันพูดนะ
ถ้าทำแบบนี้ นายจะหันหลังกลับไม่ได้แล้ว
- ฉันเคยฆ่ามาแล้ว ออสวอลด์ - แต่ไม่ใช่แบบนี้
นี่ไม่ใช่การฆ่าด้วยความเสน่หา หรือเพื่อสนองความต้องการ
แต่เป็นการฆ่าคนที่นายรักอย่างเลือดเย็น
ฉันไม่ได้รักนาย
นายต้องพึ่งฉัน เอ็ดเวิร์ด นิกม่า เหมือนที่ฉันต้องพึ่งพานาย
เราอยู่โดยขาดอีกคนไม่ได้
นายฆ่าอิซาเบลล่า
- ประเด็นก็คือ... - นั่นแหละประเด็น
พูดไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก ออสวอลด์
ฉันอยากให้นายได้ทุกข์ทรมานอย่างที่ฉันรู้สึก
นายฆ่าเธอ เพราะงั้นก็ตายซะ
ตอนที่ฉันเจอนาย นายก็เป็นแค่ ไอ้ขี้แพ้ ไอ้โรคจิตที่ไม่มั่นใจในตัวเอง
นายมันไม่มีอะไรเลย ฉันนี่แหละสร้างเอ็ดเวิร์ด นิกม่า
และฉันก็เป็นคนเดียวในโลกนี้ ที่เห็นนายอย่างที่นายเป็นจริงๆ
หรือสิ่งที่นายจะเป็นได้
อย่าทำแบบนี้
- เอ็ด นายฟังฉันอยู่หรือเปล่า - ฟังอยู่
พูดอะไรบ้างสิ
ฉันรักอิซาเบลล่า ออสวอลด์
และนายก็ฆ่าเธอ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย